Пређи на садржај

Антон Чехов

Извор: Викицитат
Антон Павлович Чехов (1898)

Антон Павлович Чехов (29. јануар 1860 — 15. јул 1904) био је приповедач и најзначајнији руски драмски писац.

Цитати

[уреди]
  • …вера [је] одлика човечјег духа. Она је исто што и таленат: са њим се ваља родити.
  • Није пријатно слушати када се шегаче несрећници или смртници.
    • На путу (1886) (Превод Косара Цветковић и Миодраг М. Пешић)
  • Кад сунце сија и на гробљу је весело.
    • Иванов, (1887) четврти чин (Превео Кирил Тарановски)
  • Море нема ни смисла ни сажаљења.
    • Гусев (1890) (Превод Косара Цветковић и Миодраг М. Пешић), IV
  • Живот није ништа друго до досадна клопка. Кад човек који размишља постане зрео и почне зрело расуђивати, он се нехотице осећа као да је пао у клопку из које нема излаза.
    • Павиљон бр. 6 (1892), VI (Превео Михаило Подољски)
  • Видети бесмртност у размени материје исто тако је чудно као и предсказивати будућност футроли кад се разбије скупоцена виолина и постане неупотребљива.
    • Павиљон бр. 6 (1892), VII (Превео Михаило Подољски)
  • Истински срећан човек је онај ко мисли не само о ономе што јесте већ чак и о ономе што није.
    • Прича непознатог човека (1892), VI (Превео Миодраг М. Пешић)
  • Уметност нам даје крила, и носи нас далеко, далеко!
    • Мој живот! (1896), XV (Превела Људмила Михаиловић)
  • Жена може постати пријатељ мушкарцу само овим редом: прво познаница, затим љубавница, па тек онда пријатељ.
    • Ујка Вања (1897), други чин
  • Кад нема правог живота, човек живи од фатаморгане.
    • Ујка Вања (1897), други чин
  • …ако се човек удуби, све на овом свету [је] дивно, све осим онога што ми сами мислимо и радимо кад заборавимо више циљеве постојања и своје људско достојанство.
    • Дама са псетанцетом (1899), II (Превео Јован Јанићијевић)

Ненаведен извор

[уреди]

Дела

[уреди]

Спољашње везе

[уреди]
Викизворник има оригиналан текст под именом: